Harabe Şiirlerden Çiçek Bahçelerine

Yine kendimi kaybettiğim sokağın başında,
Ellerim donuk, yüzümde içten bir tebessüm,
Üstümde yılların örttüğü kardan bir palto,
Burnuma baharların kokusu çalınıyor,
Yağmurlar küsmüş çiçekler solmuş.

Düşüncelerimden bile sağ kurtulamıyorum,
Hep bir yerlerde ölüyorum sanki,
Baştan belliymiş gibi hikayelerimin sonu,
Mutlu başlayıp hiç bitmeyen buruklukla,
Biraz daha üşüyorum paltomun içinde,

Beni sarıp sarmalayan sokak lambası,
Issız tarlalarda kopan kıyamet gibi,
İçime buz dağları örüyor,
Sonra sancılar içinde sevdan geliyor,
Ellerim alev alev donuk,
Burnuma kokun aklıma sen üşüşüyorsun.

Kemal Ruhsar

[Toplam: 0   Ortalama: 0/5]

İlk Yorumu Siz Yapın

    Bir cevap yazın

    E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir