Hayat

Büyük bir pencere, yaşam dolu, tam ardı cennet bahçeleri… Ben o pencerenin gerisinde karanlık bir odada, hapsolmuş bir ruh, esir kalmış fikirler, zincire vurulmuş duygular…

Kime ne anlatmak istersin? Kimden ne dinlemek istersin? Hayat bir adım ileride, hayır hayır hayat bir adım geride! Sen hayatın neresindesin? Hayatın tam ortasında eski ahşap bir pencerenin önünde, hayatı izliyorum. Kimisinin koşarak girdiği yerden, kimisi kaçarak çıkıyor. Kimisinin ömrü bir gül gibi solarken, kimisinin ömrü bir gül gibi yeşeriyor. Kimisinin ilacı, kimisinin zehri oluyor…

Hayat bu içinde barındırdığı herkesi bir noktada mutlaka sınıyor ama kimi neyle, ne zaman sınıyor bilinmez. Belki de hayat daha yükseğe çıkartmak için aşağı çekiyordur bizi… Kim bilir…

[Toplam: 0   Ortalama: 0/5]

Tek Yorum

Bir cevap yazın