Kilitler Altında Yaşamak

Bazılarının kaderidir çocuk, görünmez kilitler altında yaşamak!

Ben ki, yasak bir bahçenin soğuk iklimlerinde başladım kilitler vurmaya; ağlamaya, gülmeye, konuşmaya, istemeye ve dahası yüreğime.

Maviden uzak, güneşe hasret  çiçeklerim tomurcuğa durmadan solarken, öylece dondu kaldı kilit vurulu gözlerimde yaşlarım.

Hep ayazdı mevsimlerim, ellerim üşürdü, bedenim üşürdü. Çocuktum, ama ruhum üşürdü.

Bilirdim üşütmeyen mevsimler  vardı ve bilirdim çocuk, onların kollarının beni sarmayacağını.

Ben ki çocuk, kimsesiz düşlerim can çekişirken öğrendim umuda kilitler vurmayı.

Gidilemeyen yollarım vardı.

Camlar ardından seyirdi yağmurlardan nasibime düşen,

Islanamadığım yağmurlarım vardı benim çocuk!

Büyüdükçe kilit üstüne kilitler vurdum ve her bir kilit, duvarlar ördü  yaşamla arama…

Bilir misin çocuk,

Her yara bir kilittir ve her kayıpta bir kilit vurulur aşka.

Ben ki yüreğime kilitler vurmayı da öğrendim…

Gel çocuk!

Azat et beni kilitlerimden.

Acımasız zamanın içinde yüreğim aşka hasret yitip gitmesin.

Canan Türkarslan Kiraz

[Toplam: 0   Ortalama: 0/5]

2 Yorum

  1. Muhammed Balaban Muhammed Balaban demiş ki:

    Son derece mükemmel bir eser. Yüreğinize sağlık değerli Canan Hanım.

    2 Haziran 2020
    Yanıtla
    • Canan Türkarslan Kiraz Canan Türkarslan Kiraz demiş ki:

      Çok teşekkür ediyorum efendim.

      8 Haziran 2020
      Yanıtla

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir