Olur Ya Bir Ümit İşte

İstiklal caddesinde, onca kalabalığın içerisinde birkaç dakika aniden gözlerini kapa, dur ve dinle. Acelesi olan insanların sağlam basan ayak seslerini, eve geç kalan bir gencin, korkudan dizlerinin bağı çözülmüş gibi giderken, geçirdiği güzel vaktin yüzünde bıraktığı tebessümü hisset. El ele olan mutlu çift tabloları çıkacak karşına, işte o an, yaslan bir yere ve düşün,geçmişimiz bu sokakta bıraktığımız izlerle dolu. Sıcak leblebi kavuran kuruyemişçiye takılacak gözlerin, mısırcıya meydan okurcasına satış yapan kestaneci de anılarımızın parçasıydı unutma!

Anımsadım da tramvayla yaptığımız çocuksu yarışlarımız vardı. Sahi, çiçekçi ablanın bizi zorla ikna edip satın aldırdığı çiçekler hala duruyor mu kitap aralarında? Gerçi bir önemi yok artık, pek de kabul görmedi tanrı bize edilen duaları… Kalemim bitmek üzere, belki, belki daha sonra yeniden sendeki beni hatırlatma çabalarına yine girerim. Olur ya, kim bilir satırlarıma denk gelip bir damla gözyaşı damlar süzülür anılarımızın hatrına masum gözlerinden. Şimdilik hoşçakal sevgilim.

Lahza

[Toplam: 0   Ortalama: 0/5]

İlk Yorumu Siz Yapın

    Bir cevap yazın

    E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir