0

Kara sevdanın girdabına kapılmış,
Genç bir adam vardı.
Sevdiği kız iki sokak ötedeydi.
Onunla ne zaman göz göze gelse
Heyecandan eli ayağı titrerdi.


Aşk sarhoşu bir vaziyette
Ona biriktirdiği mektupları verirdi.
Özlemin ağır bastığı geceler
Kızı iki dakika olsun görebilmek için
Penceresinin önüne gideceğinden
Yazdığı mektuplarda bahsederdi.
Lâkin oraya her gittiğinde
Kızın odasındaki ışık sönerdi.
Özlem duyduğu aydınlık yüzü
Bir türlü göremezdi.
“Yoksa kız cama çıkmak mı istemezdi..?”
Kafasını buna benzer sorular kemirirdi.
Çakmağıyla sigarasını yakıp
İçten içe dertlenirdi.
Oysa birlikte olmaları imkânsızdı.
Sebebi kızda saklıydı,
Genç adam bunu bilmezdi…
Belki de bilmemesi gerekirdi…
Genç adam ise, kızın kendisine karşı
Bir şey hissetmediğini zannederdi.
Kız her gece perdenin ardından
Gizlice genç adamı seyrederdi.
Sessiz hıçkırıklara karışan göz yaşları
Adamın yazdığı kâğıtlara süzülüverirdi.
Sebebi kızda saklıydı,
Genç adam bunu bilmezdi…

_Emre ÖZKAN_

0