2+

Her gün akşam saatlerinde
Çocuk parkında bir kadın belirir.
Giyiminden belli, hayli tuhaf birisi…
Kim bilir neyin nesi?

Mezarlıkta yatıp kalkar.
Basbayağı toprak kokar nefesi…
Gözüne taktığı
Puslu camekânların ardından
Müphem bakışlarla
Hep aynı çocuğu seyreder:
“Beş yaşındaki küçük Nergis’i…”

Koşup şefkatle kucaklamak ister
Sonra birden kırılır hevesi.
Hareketlerinden malûm,
Aklıyla kesilmiş ilişkisi…

Derdini bilen yoktur,
Kimseyle konuşmaz kendisi.
Acaba kime benzetmektedir?
Hasretle sarılmak istediği
Parkta oynayan küçük Nergis’i…

_Emre ÖZKAN_

2+