Edebi Alem’de eserler kaleme alan Edirne’li Engin emminin yeğenleri cenk, frenk, sepet, böcek, demet, kelebek, kepenk, kereviz, kelimeleriyle enteresan bir eser oluşturmuşlar.
Ecelerin Eveabat’taki evlerindeki tekir kedi, tenceredeki elli dirhemeti kendi kendine yedi.
Ebe Ece, edepli Efe egemen eğitimde ejderli ehliyetini ekleyerek ellerini emeklinin entrikacı spekürcü erkek esmer eşine etejerli evinde eyvah diyerek ezberletti.
Eğer, Eleşkirtli eleştirmen Eşref ile Edremitli Bedri’yi Ege’nin en iyi eyercisi biliyorlarsa, ben de en iyi Ermenekli Erdem, Ergene’nin en iyi elektrikçisidir derim.
Elalem bir aladana aldı aladanalandı da biz bir aladana alıp aladanalanamadık.
Erzurumlu Efruz Efendi’nin evde kalmış, evlenememiş ebesi, Edirne emini İskender Efendi’ye, “evet” deyip evlenmelide mi ev edinmeli, yoksa evlenmemelide mi ev edinmeli.
Eylememe, ne naminin nağmeli mani mırıldanma manisine ne de mehmene namına nane mane emmene mani olur demiş.
