Yafes’ten Denemeler-1

Hiçbir şeyim kolay olmadı benim. Bazen koşar adım attım hayata tekmeyi. Bazen yüzü kupa yuvarlandım. Ama hep sonunda kendi gözyaşımla baş başa kaldım.

Şu hayatta mutlu olmak için neler gerekir diye sorsan. Söyleyeceğim hepi topu birkaç kelime;

Gitmeseydin ve yine çirkin olsaydık derdim. Çünkü güzellikten bildiğim buydu benim. Masallara inanmaz serserice yaşardım hayatı.

Aslında pek de umursamazdım senden önce dünyayı. Bir günüm var derdim hep. Geceden sabaha uyanmak için. Herkese güvenirdim. Severdim inanırdım. Ama sonra birde sanki karardı dersin ya dünya ve herkes simsiyah oldu. Şimdi renklerle kavga ediyorum. Bakma mavi dediğime. Belki de kendimi avutuyorum.

Böyle işte sevgili kalemim kelamım sana hasret. Bir tebessüme bir vuslata hasret. Her sen bildiğimde kendimi kaçıyorum yine boş sokaklara ve sonrasında kendimle kavga hali. Cennet ve cehennem caddesi sanki. Hem her şey geçecek gibi hem de alışmak gerek bu yeni benliğime.

Diyorum ya sevgilim kalemim kelamım hep sana hasret. Ben sana hasret. Daha küçücükten beri bir masal yoluydun farz et. O kadar çok istedim ki seni. Bilemedim en uzun gecenin sen olacağını.

[Toplam: 2   Ortalama: 5/5]

Tek Yorum

Bir cevap yazın