Yağmur ve Rüzgar

Bu kaldırımlarında oturmayı sevdiğim sokaklara neden artık girmek istemiyorum? Nedeni belli çünkü sokaklar eskisi gibi ve ben değiştim artık göremiyorum. Eskisi gibi değilim bütün harabe evlerin ortalarına kurulmuş sofralar görüyorum öbür tarafta para yakan takım elbiseli adamlar bir tarafta iş dilenen yaşlı adamlar.

Çok farklı burası bazıları yıkılıyor bir inşaat gibi bazıları yükseliyor ve ben de izleyici kalıyorum tüm bunlara, bir şeyler yapamıyorum zulme göz yummak zorunda kalıyorum belki de adaleti destekleyemediğim içindir. Üşüyorum şu an anahtarları olmayan bir evin önündeyim rüzgâr benim sandığım tüm her şeyi götürüyor geriye ben kalıyorum. Bir ağaç var ve tüm yaprakları döküldü az önce kendim sandım üşüyorum ama ısınmakta istemiyorum. Yağmur ben de dahil olmak üzere her şeyi ıslattı şimdi az önce kendimi, mutluluğunu küçük şeylere sığdıran çocuklar sandım. Tellerde poşetler ve yerde eski kıyafetler giymek istedim giymedim tıpkı ölmüş birinden kalan kıyafetler gibiydi. Buralar ıslandı ve rüzgâr her şeyi götürdü geriye yazılar kaldı belki bende gitmiştim haberim yoktu tükenip bitti her şey izleyici kalmıştım bilmiyordum.

Mustafa Güngörmez

[Toplam: 2   Ortalama: 5/5]

Tek Yorum

  1. Aliye Nur Akarsel demiş ki:

    Yüreğinize sağlık olsun. Durum her anlamda vahim, nasıl düzeltilebilir nasıl el uzatılabilir düşüncesinde gidiyoruz zamanla birlikte…

    21 Kasım 2020
    Yanıtla

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir