Siz
Müzik aletlerinin çalmadığı gizli kalmış notayım ben.
Bazen tiz, bazen güçlü çığlıklarım,
Korkunun hüküm sürdüğü bu dünyada kendi medeniyetimi inşa ediyorum,
Her bir tuğlam umut üzerine.
Öfke dolu tavırlarınız, bir yerden bir yere kaçışlarınız,
İğrenik, bencil bakışlarınız beni yıkmıyor inanın …
Ben mor bulutların varlığına, mavi gökyüzünün hududuna,
Masalların mutlu sonuna …
Ama asla size değil !
Ustaca çevirdiğiniz dümendeki mürettebatınız değilim ben, hiç olmadım da.
Olmakta istemem ..
Yaşam kavgalarınız, güzellik yarışlarınız, üstünlük çabalarınız ve sonu gelmez mertebelerinizle, siz
Harabe evler gibisiniz..
Yorgun ruhlarınıza aldırmadan inatla koştuğunuz bu dünyada hep en başa döneceksiniz ..
