Şah ve Pat
Aşk!
Ne büyük oyundur o.
Ne ihtişamlı bi’ yapıdır…
Aşk, satrançtır aslında.
Ürkeksindir en başta;
Genelde oyuna atla başlarsın ve o da (L) çizer.
Kalple başlarsın yani,
Kalple…
Sonra devam edebilmek için,
Küçük jestler, küçük hamleler yapman gerekir bu oyunda…
Evet, piyonlar… Onlarla oynaman gerekir.
Oyunun devam edebilmesi, hamle yapabilmen için.
Arada illâ çarpık giden şeyler olur, tıpkı fil gibi.
Bi’ türlü düz gidemez.
Tadı tuzu derler ya, aynen öyle…
Ve o kadar sıkılırsın ki bazen,
Değişiklik şart dersin kendi kendine…
Rutin giderken her şey köklü değişiklikler ararsın,
Korumak için Aşk’ı…
Değişiklik yaparsın bu yüzden;
Roktur bu, rok!
Bu değişiklik sadece bi’ kez yapılır,
Olursa olur yani, ikincisi yoktur.
Şans, bu oyuna göre değildir!
Ve sen…
Uzun uzun düşünürsün.
Yapabileceklerin için, yapamayacakların için.
İçin için,
Düşünürsün…
Her oyun biter ya.
İllâ biter.
Ve son…
Son geldiğinde ayrılır Aşk satrançtan.
Şah çeker bi’ taraf.
O, az sevendir…
Ya da sevdiğini söyleyen(!)
Mat yoktur Aşk’ta.
Şah çekeninde canı yanar.
Kalbi düşeninde…
Berabere ayrılıktır…
Beraber ayrılık!
O yüzden;
Şah ve mat değildir Aşk’ın son hamlesi…
Son hamle, şah ve pattır.
Şah ve Pat
Eserde kullanılan resim