ŞiirAhabir "Gök’yüzüm"

İçim içime sığmıyor gönlüme dokunduğundan beri

Tükenmiş alfabenin harflerine bakıyorum tarife yetmiyor bu alfabe

Kalemim kağıda sığınmayalı hayli zaman olmuştu

Artık hoyrat bir yel gibi

Ne görse, ne duysa, ne bilse senden

Aşk hüznü kalpte yaşamaktı

Artık sevinçleri sende yaşamak

Aşk zamansızlığı kavramak

Mesafeleri kaldırmak

Hissetmek konuşmak

Bilmezdim sebebini ben nisan yağmurlarını çok severim

Meğer kokusunda saklıyormuş seni

Ve çekip bir nefes gökyüzüne kanatlanırdım çocukluk hayalimle

Gökyüzüm benim işte yüzün gözlerimde

Sonra gelip kendime

Vakti geldiğinde nefesimi titrek ürkek bir boşluğa bırakırken

Gözlerimde çiğ damlaları alırdı yerini yağmurla karışık dökülürken toprağa

Hüzün gözlerimdeyken ardından bir nefes daha alırdım mutluluğu ciğerlerime

Ve kalbime dokunarak geçerdi nefesim

Hüzün ve mutluluk denk düşerdi.

Artık hüzün saklandı toprağa

Mutluluk heybemde yüzümde

Eserde kullanılan Fotoğraflar:

Fotoğraf: Akif Cansu

YouTube kanalımıza abone olabilirsiniz: Edebi Alem

Eser hakkındaki düşüncelerinizi yorumlar kısmını kullanarak bizlerle paylaşabilirsiniz.

ŞiirAhabir “Gök’yüzüm”