Kategoriler
Edebi Alem

Son Damla

Yoruldum bu yalnız bırakılmalardan.
Her seferinde ardına bile bakmadan gidip, hiçbir şey olmamış gibi geri dönmelerinden…
Bir gün
Taşıracak bardağı son damla
Ve giden ben olacağım.

Kategoriler
Edebi Alem

Bırakın Ruhlar Özgür Kalsın Artık!

Yaşama dair birçok şey çocuk için merak konusudur. Konuşmaktan, sormaktan, gezip görmekten zevk alır. Sorular sorar, aniden ortalıktan kaybolur.  Bir an da hiç olmayacak bir şey yapar ve bu durum onu çocuk yapar. Her birey hayatının bir aşamasında çocuk olmalıdır ve çocukluğunu zamanında, doyasıya yaşamalıdır. Neden mi? Çünkü biz bir çocuğun elinden çocukluğunu alırsak yaşayamadığı, yarım bıraktığı çocukluğu onun peşini hiç bırakmayacak! Zaman geçtikçe yalnızlaşacak, öfke dolup saldırganlaşırken çaresiz kalacak… Çaresizleşen, yalnızlaşan bireyler ebeveyn olduklarında çok daha kötü bir şey yapacaklar. Çocuk olma hakları bile ellerinden alınan bu bireyler “ben yapamadım evladım yapsın!” diyerek özgürlüğün sınırsız bir şey olduğunu düşünen, bencil bireyler yetiştirecek. Sonuçsa aşırı baskı ile yeştiştirilen bireylerin baskısız yetiştirdiği bireyler ile çatışması olacak. Bu çatışmaların arasında da hep masum olan kesim kalacak! Kadınlar, çocuklar ve hayvanlar!

Kategoriler
Edebi Alem

Zalim İklim

Ve bir beden daha soğurken akreple yelkovanın eşliğinde
Bir gülüş daha soldu zalim iklimlerin eşiğinde.

Sahi bu kez gerekçe neydi?
Sevmek mi?
Ne ala…?!

Kategoriler
Edebi Alem

Ben Bana Yetermişim

BEN BANA YETERMİŞİM

Gidişinle düşerim, bıraktığın çıkmaz sokaklarda kaybolurum sandın.

Oysa bilmiyordun umudun dalında güllerin hiç solmayacağını,

Hadi kolaysa kır şimdi tutunduğum tüm dalları.

Attığın yangınlarda kül olur,  kalkamam sandın.

Oysa hayallerimdi benim en vefalı sevgilim

Ve sen bunu da bilmiyordun.

Kategoriler
Edebi Alem

Hayat

Büyük bir pencere, yaşam dolu, tam ardı cennet bahçeleri… Ben o pencerenin gerisinde karanlık bir odada, hapsolmuş bir ruh, esir kalmış fikirler, zincire vurulmuş duygular…

Kategoriler
Edebi Alem

Hayat

Hayat ne kadar acımasızsın. Ama acımasız olan sen değilde insanlar belkide. Hayal kırıklıkları, güvensizlikler… Tüm bunlar yüzünden bütün duygular öldü. Bütün insanlık yavaş yavaş yok oluyor. Hayatımızda yaptığımız bazı yanlışlar tüm doğrularımızı, tüm duygularımızı götürüyor belki de.

Kategoriler
Edebi Alem

Gördüm Hayat İçinde

Ağlar iken doğmuşum
İlk ezanı duymuşum
Yüzüme gülen meleği
Gördüm Hayat İçinde

Ol deyince olmuşum
Bir beşiğe konmuşum
Üzerime titreyen yüzleri
Gördüm Hayat İçinde

Kategoriler
Edebi Alem

Hayat

Ben
Hayatım boyunca hep neden sevilmedim diye düşünüp durdum.
Neden istenmedim?
Hayatım;
Sahi kim seçti benim hayatımı ? Kimin seçimlerini yaşıyorum ben ? Neden istemedigim bir hayatı yaşayıp durdum bu zamana kadar.
Hayat kendi seçimlerimizden ibaret derler. Ne kadar da yanlış bir cümle. Benim hayatımı ben seçmedim ki. Önüme konulmuş bir hayat. İstesen de istemesen de bu denilmiş.

Kategoriler
Edebi Alem

Sade İnsanlar

Bıktım bu şehirden,
İnsanlardan ve fütursuz gözlerden,
Yorgunluğun tesir ettiği uykulardan,
Hatta hayattan bile,
Sessizce gitmek için adımlarımı seçiyorum,
Sokaklar ve yaşayanların arasından,
Kimsenin farketmediği,
Yolculuklara çıkıyorum,

Kategoriler
Edebi Alem

Arayış

Ben ışıklar içinde karanlıktayım
Kaybolan yıllarımı aramaktayım
Sessiz sedasız uzaklaştılar benden
Ne bir dost hatırlattı ne de bir yâren

Ruhum, varlığının içinde kayıp
Ne ben ona layığım ne de o bana layık
Ay, saklandı dünyanın ardına
Ve ben varamadım cahilliğimin farkına