Kategoriler
Edebi Alem

Bırakın Ruhlar Özgür Kalsın Artık!

Yaşama dair birçok şey çocuk için merak konusudur. Konuşmaktan, sormaktan, gezip görmekten zevk alır. Sorular sorar, aniden ortalıktan kaybolur.  Bir an da hiç olmayacak bir şey yapar ve bu durum onu çocuk yapar. Her birey hayatının bir aşamasında çocuk olmalıdır ve çocukluğunu zamanında, doyasıya yaşamalıdır. Neden mi? Çünkü biz bir çocuğun elinden çocukluğunu alırsak yaşayamadığı, yarım bıraktığı çocukluğu onun peşini hiç bırakmayacak! Zaman geçtikçe yalnızlaşacak, öfke dolup saldırganlaşırken çaresiz kalacak… Çaresizleşen, yalnızlaşan bireyler ebeveyn olduklarında çok daha kötü bir şey yapacaklar. Çocuk olma hakları bile ellerinden alınan bu bireyler “ben yapamadım evladım yapsın!” diyerek özgürlüğün sınırsız bir şey olduğunu düşünen, bencil bireyler yetiştirecek. Sonuçsa aşırı baskı ile yeştiştirilen bireylerin baskısız yetiştirdiği bireyler ile çatışması olacak. Bu çatışmaların arasında da hep masum olan kesim kalacak! Kadınlar, çocuklar ve hayvanlar!

Kategoriler
Edebi Alem

Hayat

Büyük bir pencere, yaşam dolu, tam ardı cennet bahçeleri… Ben o pencerenin gerisinde karanlık bir odada, hapsolmuş bir ruh, esir kalmış fikirler, zincire vurulmuş duygular…

Kategoriler
Haftanın Konusu

Hayat İki Oda Bir Salon

Son yaşadığımız dönem elbette ki hepimizi üzüyor, yoruyor, sıkıyor, ama kriz fırsata da çevrilebilir. Bunu kötü anlamda demiyorum tabii ki de iyi şekilde hatta en iyi şekilde evde kalmamızı çok iyi değerlendirebiliriz. Evet ruhen hepimiz kötü dönemler geçiriyoruz, sanki ev hapsi yemiş gibiyiz burada haklısınız ama yapılacak en iyi şey bu. Kimse kendi yüzünden birinin ölmesini veyahutta en iyi şekilde yaralanmasını bile istemez, bizler insanız cani değiliz. O yüzden herkes gibi evde kalmak, zorunlu olmadıkça çıkmamak gerekiyor.